Net als in alle andere spirituele stromingen houden we ons in Tantra bezig met het vergroten van ons bewustzijn. In Tantra beoefenen we daarnaast ook om onze energie vrijer te laten stromen. We doen allerlei vormen van zelfonderzoek en lichaamswerk om meer souplesse en openheid toe te laten in ons lijf en in onze mind.

Eén van de manieren waarop we dat beoefenen, is door te dansen. Jezelf vrij laten dansen is een (potentieel) heerlijke en eenvoudige manier om meer in contact te komen met je vrije stroom. Ineens word je gegrepen door de muziek, en daar gá je; licht als een veertje, helemaal samenvallend met jezelf…

Maar zo eenvoudig is het helaas niet altijd. Want dansen kan je óók heel goed in contact brengen met al je verweer en je verzet tegen je vrije stroom. Het kan je ook precies laten voelen hoe je jezelf vastzet.

Mijn manier om mezelf vast te zetten

In mijn eerste Tantra retraite zetten mijn leraren heel regelmatig een half uurtje muziek op. Dit waren voor mij misschien wel de meest verschrikkelijke momenten. Want al was ik jong; ik danste zelden. Als ik me al op de dansvloer waagde, dan alleen in het pikkedonker en met minstens drie bier achter de kiezen. En ook alleen als de muziek precies, maar dan ook precíes goed was.

In die Tantra week was er geen alcohol en donkerte om me achter te verschuilen. En ja hoor: zodra ik er alleen al aan dácht om me te gaan bewegen, popte er onmiddellijk een akelige kritische stem op in mijn hoofd: ‘Wat denk jij dat je aan het doen bent? Maak jezelf niet belachelijk!’

Meestal kon ik dan wel inpakken; het ontluikende plezier en levenslust onmiddellijk uitgedoofd. Ik wilde alleen maar terug naar mijn plekje langs de kant, liefst onzichtbaar.

Mezelf los kunnen gooien en heerlijk dansen op muziek; daar verlangde ik diep van binnen hevig naar. Maar het pastte totaal niet in mijn zelfbeeld: ik was een intellectueel, artistiek iemand. Geen kinderlijke, enthousiaste losbol!

Van muurbloem naar dancing queen

Dat ik ooit liever langs de kant stond, zou je nu niet meer zeggen. Als er muziek aan staat (en het is ook maar enigszins om aan te horen) dan wil ik gewoon bewegen.

Het is niet zo dat die kritische stem in mijn hoofd ermee op is gehouden. Wel heb ik door jarenlange Tantrische beoefening geleerd om me er niet meer door te laten weerhouden. Want die stem komt júist op het moment dat ik buiten de gebaande paden ga. Hij wil me in mijn oude, vertrouwde vorm te houden: een saai, maar veilig muurbloempje. Terug in mijn hok.

Eigenlijk is het een goed teken als er zelfkritiek komt; ik doe op dat moment iets dat niet binnen mijn beperkte zelfbeeld past.

En dan zit er maar één ding op: niet doen wat die stem zegt, maar dansen voor mijn leven.

Dansen voor je leven

Kritische gedachten over jezelf: je kent ze vast. Het hoort bij mens-zijn, lijkt wel. Tot nu toe heb ik nog nooit iemand ontmoet die er geen last van had.

Voordat je gaat denken dat het niet goed is om kritische gedachten over jezelf te hebben: nee, dat is niet zo. Ze zijn niet goed of fout, ze zíjn er eenvoudigweg.

Je innerlijke criticus wil je beschermen. Hij wil je helpen overleven in de grote boze buitenwereld. En dat doet hij door een beeld te maken over hoe de wereld is, en hoe jij in die wereld zou moeten zijn, zodat je veilig bent. ‘Better safe, than sorry’, is de basishouding van deze zelfkritiek.

Mijn kritische stem klonk ongeveer zo: ‘Als je opvalt, dan zullen de mannen je verscheuren en de vrouwen je verketteren. Je kan maar beter zorgen dat je onzichtbaar bent.’ Die taktiek werkte jarenlang heel goed. Ik leefde mijn leven zonder kleerscheuren. Ik deed wat de bedoeling was, keurig binnen de lijntjes.

Maar man, wat was het saai.
Mijn leven voelde als een film die aan mij voorbij trok, maar waar ik niet echt deel aan nam. Ik wilde avontuur! Iets beleven! VOELEN!
En daarvoor was het nodig om mezelf niet meer in te perken. Om mezelf de vrijheid te geven om op onderzoek uit te gaan, om misschien eens de plank mis te slaan.

Als je ooit met knikkende knieen op de dansvloer of een podium hebt gestaan, dan weet je dat voelt alsof je gaat sterven. En zo is het ook: iets in je gáát werkelijk sterven: je oude, beperkte beeld van jezelf. Om het te laten sterven, moet je dansen en buiten de lijntjes kleuren. Zo leerde ik aan den lijve dat groei plaats vindt buiten mijn comfortzone. Het zal misschien altijd wel een beetje ongemakkelijk blijven – maar, zo is mijn ervaring, toch nooit meer zo ongemakkelijk als die eerste keer.

Want wérkelijk sterven; dat gebeurt tot nu toe niet. Zo kwamen ‘ze’ me niet pakken op het moment dat mijn oude muurbloem-zelf losliet en mijn dancing queen verscheen. Er gebeurde juist precies het tegenovergestelde: toen ik dat ruimere jasje eenmaal had gepast, voelde ik veel meer vitaliteit. Het leven werd er een heel stuk aangenamer, vrijer en opwindender van!

Een oefenopdracht

Als je het leuk vind om via beweging te oefenen met het toelaten van wat meer vrije stroom, dan heb ik een leuke opdracht voor je. Als je denkt: ‘OMG, ik kan niet dansen!’… dan heb ik een moeilijke opdracht voor je. Ik hoop dat je ‘m toch wilt doen.

De opdracht is simpel: ga een kwartier vrij bewegen op muziek.

Gewoon in je huiskamer, met je gordijnen dicht als je dat fijn vindt. Als je denkt dat je buren last hebben van het geluid, doe dan een koptelefoon op. Ik heb een playlist voor je samengesteld op Spotify met muziek die ik graag draai in onze retraites.

Kies 4 of 5 nummers uit, zet ze aan en laat jezelf vrij om te bewegen, precies zoals je zin hebt. Als je jezelf zo vrij laat, zullen er zeer waarschijnlijk helemaal vanzelf kritische stemmen in je opkomen. Want ‘wie denk jij wel niet dat je bent?!’.

Hoewel je je van die kritiek bewust bent, is het de opdracht om tóch te blijven bewegen. Wel is er hulp. Er zijn namelijk een aantal dingen die je zou kunnen doen om je vrije stroom te ondersteunen. Misschien wil je ze eens uitproberen:

Eerste hulp bij zelfkritiek

  1. Geef jezelf lucht
    Laat je jezelf wat dieper ademen en je zal merken dat je gedachtes wat minder overheersend worden. Meer zuurstof in je lijf maakt je losser, spontaner, minder beheerst. Het makkelijkste is om in en uit te ademen via je mond, want dat maakt je luchtweg vanzelf korter en breder. Is misschien een beetje wennen (want: lichtelijk taboe), maar probeer het gewoon maar eens.
  2. Denk niet dat je moet dansen
    Misschien blijk je te willen schudden, springen of op een andere manier te willen bewegen: allemaal goed. Misschien vind je de muziek helemaal prut, en dan nog kan je er op bewegen.
  3. Doe de Kali Mudra
    Kritische stemmen? Steek je tong eens uit! Ja, echt! Voor inspiratie, zie Kali hiernaast. Gek? Jazeker. Maar het werkt, dus probeer het maar eens. En onthoud: misschien ben je een mafkees, maar dan wel één met een leuk en avontuurlijk leven.
  4. Neem het voor jezelf op
    Om jezelf weer wat meer bewegingsruimte te geven, zou je ook iets tegen je kritische stem kunnen zeggen. Bijvoorbeeld: ‘Ik zie dat jij het spannend vind als ik zo vrij beweeg, maar ík vind het heerlijk om te doen’.
  5. Doe je ogen dicht 
    Schaamte vindt altijd plaats via de (vermeende) ogen van een ander. Merk je dat je kritische gedachtes krijgt? Doe dan het licht uit of je ogen dicht. Als je zelf niet kan zien, wordt het deel in je dat zich bekeken voelt ook minder geactiveerd. Soms is het gewoon makkelijker om eerst alleen te oefenen om jezelf vrij te laten zijn.

Oefenen in vrij zijn terwijl je samen bent

Er zijn allerlei goeie redenen waarom onze vrije stroom niet altijd vrij stroomt. We ontdekken dat we onszelf blokkeren, juist wanneer we wat langer samen zijn met onze geliefde. Vaak gaat het dan wat stroef voelen op het gebied van seksualiteit en intimiteit.

Tantra biedt allerlei kennis en oefeningen om meer vrijheid toe te laten, terwijl jullie je verbinding verdiepen. In een Avond vol Aandacht maak je hier samen kennis mee.

Na deze kennismaking zijn jullie van harte welkom in één van onze vervolgretraites, zoals bijvoorbeeld onze relatietraining Goud of onze slaapkamer retraite Gloed. Hierin rusten we jullie uit met nieuwe mogelijkheden om meer vrijheid en stroming te ervaren, óók als je samen bent.

Lees verder over het vervolg

Over Marije Oostindie

In 2007 was ik drie jaar samen met mijn levenspartner Jeroen, toen we een introductieweek deden bij het Centrum voor Tantra. Die overdonderende ervaring verrijkte alle aspecten van mijn leven. Inmiddels ben ik als trainer verbonden aan dit prachtige instituut en geniet ik intens van de groepsretraites die ik er begeleid.

Vanuit deze plek krijg ik zo vaak de vraag ‘Kunnen wij ook privé kennismaken met Tantra?’, dat ik mijn Avonden vol Aandacht ben gaan geven; privé introducties tot Tantra voor stellen.

Als jullie al wat ervaring hebben met Tantra, dan zijn jullie van harte welkom in één van onze vervolgretraites, zoals bijvoorbeeld onze slaapkamer retraite Gloed. Daarin leer je hoe je jouw vrije stroom vrijer kunt laten stromen – voor jezelf én in contact met je partner.

Liefs,
Marije

Lees verder over Gloed

De DANCE! Playlist

In deze nogal genre- overstijgende playlist vind je mijn favoriete dansnummers. Sommige zal je misschien herkennen, andere helemaal niet. Er zitten een aantal nummers tussen waar ik best een tijdje aan heb moeten wennen. Misschien wil je ze ook een tweede kans geven, mochten ze niet direct earcandy zijn voor je:-) Ik hoop dat je er veel plezier van hebt.

Beluister hem hieronder of open hier de DANCE Playlist in Spotify. Door deze lijst te ‘volgen’ verschijnt hij in je bibliotheek en kan je er altijd weer bij.

Kali, een schilderij van Atelier Aandacht
Kali, schilderij van Atelier Aandacht