De Kunst van het Luisteren

Echt luisteren is niet makkelijk. Als we luisteren naar onze partner, horen we soms vooral de impact van zijn of haar woorden. We horen onze eigen innerlijke respons in plaats van de boodschap.

Hier ontstaat shit.
Of liever gezegd; hier komt ouwe shit aan de oppervlakte.

In een goede liefdesrelatie zal je partner je onvermijdelijk triggeren. Voor je het weet neem je dan niet meer de realiteit van nu waar, maar zie je haar door een bril die is gekleurd door je ervaringen van vroeger. Dat kan bijzonder pijnlijk zijn, maar juist omdat het gebeurt krijg je de mogelijkheid om je oude wonden te helen.

Om je een voorbeeld te geven:

Mijn moeder hield het huis vroeger graag spatstrak schoon en netjes. Ze schoot snel uit haar slof als er ergens kruimels lagen of als de kopjes op de verkeerde plank stonden. Ik ervoer veel spanning thuis. Toen ik eenmaal puber was greep ik iedere gelegenheid aan om weg te zijn van huis.

Als Jeroen mij (voor de zoveelste keer, dus lichtelijk geïrriteerd) vraagt om mijn tas niet pontificaal in onze kleine keuken neer te zetten, dan zit ik voor ik het weet op de kast. In no time ben ik weer die boze puber van toen die zich rond gecommandeerd voelt…

Als ik me vervolgens terugtrek in nukkig stilzwijgen, dan doe ik gewoon wat ik vroeger ook deed en verandert er niks. Ik relateer dan niet meer echt.

Stel dat het me zou lukken om Jeroen te spiegelen op zo’n moment:

Ik: ‘Ik hoor dat je het lastig vind dat mijn tas hier staat, klopt dat?’
Jeroen: ‘Ja, ons huis is snel vol en ik heb echt wat bewegingsvrijheid nodig.’
Ik: ‘Als ik het goed begrijp, heb je ruimte nodig om te bewegen en staat mijn tas in de weg, klopt dat?’
Jeroen: ‘Ja’

Ik weet: dit voelt wat gekunstelt aan. Maar we hebben dit te oefenen, en dit werkt nou eenmaal – hopelijk ook voor jullie.

Blijven of uit acten?

In Tantra zeggen we: laat maar aan de oppervlakte komen, die shit. Maar kijk ook hoe je nog steeds in verbinding kunt blijven met jezelf en de wereld om je heen. Ja, je wordt geraakt – én je oefent om te blijven. Daarmee bedoelen we dat je je lading probeert niet uit te acten op jezelf of op je partner; bijvoorbeeld door je partner te beschuldigen of je terug te trekken.

Als er lading in je opkomt, dan zou je eens kunnen kijken of je kan erkennen wat er in je wordt geraakt.

Stel je voor dat ik zou zeggen: ‘Als jij me vraagt om mijn tas op te ruimen, hoor ik irritatie in je toon en wil alles in mij zich boos terugtrekken. Je wordt onmiddellijk mijn moeder, en ik wil alleen maar weg.’ … dan is er al een hele hoop terrein gewonnen.

Juist door me hardop te realiseren hoe de realiteit van nu lijkt op mijn ervaring van vroeger, vallen beiden ervaringen niet meer over elkaar heen. Als ik ‘eenvoudigweg’ kan zien waar Jeroen oude pijn triggert, val ik er niet helemaal meer mee samen. Vervolgens zou hij mij kunnen spiegelen, totdat ik ervaar dat hij mij echt heeft gehoord, gevoeld en gezien.

‘Ik ben heel blij om te merken dat steeds meer mensen op onderzoek uit willen.

Een onderzoek waarin we steeds diepere lagen van intimiteit ervaren; met onszelf en met elkaar.

Hoe meer we ons verbonden voelen, hoe mooier onze wereld.’

Marije

Like AvA op Facebook:

Like ons op Facebook

Hoge school relateren

Door zo nu en dan elkaar een tijdje (10 – 15 minuten) bewust te spiegelen, oefen je om de realiteit meer waar te nemen zoals ze werkelijk is. De beelden en ideeën die we hebben over elkaar kunnen dan langzaam smelten.

Wat je misschien ook gaat merken, is dat je partner ‘de’ realiteit zomaar heel anders ervaart dan jij. Dat verschil is soms verwarrend of pijnlijk. Ik kan bijvoorbeeld echt denken dat Jeroen mij wil controleren (zoals mijn moeder dat deed met ons vroeger). Maar als ik echt kan horen dat Jeroen mij vraagt om mijn tas weg te halen omdat hij bewegingsvrijheid nodig heeft, dan wordt het hele leven makkelijker.

En wie weet gaat dit alsmaar terugkerende moment in onze relatie ooit voorbij zonder de toestanden die het nu soms nog steeds geeft:-)

Dus lieve mensen, dit is niet makkelijk!
Dit is hoge school relateren, en – ook voor ons – echt iets om te oefenen.

Heldere spelregels helpen de ruis die zo makkelijk kan ontstaan, te voorkomen. Misschien kan je elkaar en jezelf er soms vriendelijk aan herinneren.
Veel plezier!
Liefs,
Marije

.

De spelregels van Spiegelen

Doel: meer verbinding ervaren door te checken of je echt hebt gehoord wat je partner zegt.
Zet een timer op 10 of 15 minuten en herhaal zo lang de stappen hieronder:

  1. Partner A deelt iets
    Zeg niet te veel; je partner moet kunnen onthouden wat je zegt.
  2. Partner B. spiegelt
    Je herhaalt in je eigen woorden wat je hebt gehoord.
    Daarna check je: ‘heb ik je?’ of ‘klopt dat?’
  3. A. zegt ja of nee
    Je proeft of je je goed gehoord, gezien en gevoeld voelt
    Je herhaalt eventueel iets of voegt iets toe (want soms als je partner je spiegelt wordt je ineens iets duidelijk)
  4. B. spiegelt de toevoeging of verheldering vervolgens ook, daarna vraag je opnieuw: ‘heb ik je?’
    Net zo lang totdat de boodschap goed ontvangen is; dus totdat het antwoord ‘Ja’ is.
  5. Dan laat B. de ander los (je haalt een keer adem:-)
    En dan beschrijf je iets van jouw ervaring, zodat A. jou kan spiegelen
    Enzovoort…

Geen gewoon gesprek

Spiegelen is een beetje gekunsteld om te doen. Als je merkt dat het gaat lijken op een gewoon gesprek, dan heeft B. waarschijnlijk niet de toevoegingen of verhelderingen van A. gespiegeld (punt 4). Je spiegelt dus alles wat A zegt, en ook na een aanvulling vraag je opnieuw ‘klopt dat?’ of ‘heb ik je?’. Pas als het antwoord ‘JA’ is, wissel je. Dan laat B. de boodschap van A. los, en vertelt je iets over jouw ervaring. En die is mogelijk héél anders.